Hayat

Tek başıma araba kullanırken yapmaktan hoşlandığım şeyler, gideceğim mesafeye ve o anki ruh hâlime göre değişiyor. Mesela, uzak bir mesafeye gidiyorsam (30 dakika ve üzeri diyebiliriz), sesli kitap dinlemeyi çok seviyorum. Kısa mesafelerde, kendimi iyi hissediyorsam lise yıllarımdan kalma müzikleri dinliyorum; moralim yerinde değilse ya yola odaklanıyorum ya da düşüncelerimden uzaklaşmak için birilerini arıyorum. Fakat gideceğim mesafe uzunsa ve canım sıkkınsa, beni mutsuz eden şeye odaklanıp düşünceden düşünceye atlıyorum.

Bu düşünce akışı bazen kendi kendime giriştiğim bir kavgaya, bazen de içinden çıkamadığım keyifsiz monologlara dönüşüyor. Geçmişe dönüp “Ya bazı şeyler farklı olsaydı, şimdi ne değişirdi?” diye soruyorum kendime; küçücük bir değişikliğin kelebek etkisini zihnimde büyütüyorum. Düşünceler birbirini kovalarken ben de fark etmeden tavşan deliğine düşüyor, çıkış yolumu kaybediyorum.